காக்கை வாயிலும் கட்டுரை கொள்வர்!

துமறையான திருக்குறளிலும் குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு போன்ற சங்க நூல்களிலும் காக்கையைப் பற்றிய செய்திகள் இடம் பெற்றுள்ளன.

- முனைவர் ம.பெ.சீனிவாசன்

துமறையான திருக்குறளிலும் குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு போன்ற சங்க நூல்களிலும் காக்கையைப் பற்றிய செய்திகள் இடம் பெற்றுள்ளன. காலம் அறிதல் என்னும் அதிகாரத்தில் பகல்வெல்லும் கூகையைக் காக்கை; இகல்வெல்லும் வேந்தர்க்கு வேண்டும் பொழுது. (481) என்கிறார் திருவள்ளுவர். தன்னிலும் வலிய ஆந்தையைக் காக்கை பகற்காலத்தில் வென்றுவிடும். ஆதலால், பகையை வெல்லக் கருதும் அரசர்களுக்கு ஏற்ற காலம் இன்றியமையாதது என்பது இதன் பொருளாகும். சுற்றந்தழால் எனும் அதிகாரத்தில், காக்கை கரவா கரைந்துஉண்ணும்; ஆக்கமும் அன்னநீர் ஆர்க்கே உள. (527) என்பதும் அவர்கூற்றே. காக்கை கள் இரையைக் கண்டால் மறைக்காது தம் இனத்தை அழைத்து அவற்றோடு சேர்ந்து உண்ணும். அத்தகையவர்களுக்கே செல்வங்களும் உளவாம் என்பது இதன் பொருள். இப்படிக் காக்கையின் இயல்பறிந்து அவற்றைப் பதிவு செய்துள்ள நம் முன்னோர், அவை வீட்டருகில் 'கா கா' எனக் கரைவதை நன்னிமித்தமாகவே கருதினர். அத்தகு செயலைக் குறிப்பிட்டுப் பாடிய நச்செள்ளையார் என்னும் பெண்பாற் புலவர், 'காக்கை பாடினியார்' என்னும் அடைமொழியால் அழைக்கப்பட்டுள்ளார். தலைவியைப் பிரிந்து சென்று மீண்டு வந்த தலைவன் ஒருவன், 'யான் பிரிந்த காலத்தில் தலைவி துயருறாமல் நன்கு அவளைத் தேற்றியிருந்தாய்' என்று தோழியைப் புகழ்ந்தான். அதற்கு அவள் என் செயல் ஒன்றுமில்லை; காக்கை கரைந்ததையே நன்னிமித்தமாகக் காட்டி அவளை ஆற்றுவித்தேன் என்கிறாள். அதனைப் பின்வருமாறு விளக்கிப் பேசுகிறாள். திண்ணிய தேரையுடையவன் கண்டீரக் கோப்பெரு நள்ளி என்னும் வள்ளல். அவன் காட்டிலு