સારવાર જો ‘સંવેદના'થી થાય તો...

ઓટિઝમ, ડાઉન્સ સિન્ડ્રોમ, સેરેબ્રલ પાલ્સી જેવી બાળકોની માનસિક તકલીફનું શું છે નિરાકરણ?

- 

એ બાળકનું નામ વિજ્ઞાન હતું કે જેનાં તેઓ માતા-પિતા હતાં. આજથી બે વર્ષ પહેલાં આ દંપતી આઠ વર્ષના વિજ્ઞાનને લઈને સુરતમાં આવેલા એક હોમિયોપેથી તબીબને ત્યાં સારવાર અર્થે ખૂબ જ આશા સાથે આવ્યાં. દંપતી બાળકની સમસ્યાથી એટલાં હતાશ હતાં કે લગભગ બધા પ્રકારના સુપરસ્પેશિયાલિસ્ટ ડૉક્ટરોના સંપર્ક પછી પણ નિરુત્તર હતાં. આઠ વર્ષનો વિજ્ઞાન રાત-દિવસ વલોપાત કરે, ઊંઘ નામની વસ્તુ નહીં, સતત તોફાન, રડવાનું, આક્રંદ અને એકધારા ઉજાારા. કદાચ એ સૂવે તો માત્ર બે કલાક અને પછી જામી જાય અને એનો એ જ વ્યવહાર. બાળકને સાચવવા માટે મા-બાપે ઊંઘવાના વારા બાંધેલા હતા. પિતા નોકરી અંગે બહાર જાય તો પણ ઘરે આવીને એટલો જ સમય બાળકને આપે તો વિજ્ઞાનની મમ્મી માંડ ત્રણ-ચાર કલાક સૂઈ શકે. જીવનથી એટલાં હતાશ હતાં કે ક્યારેક જીવન ટૂંકાવી નાખવાના નકારાત્મક વિચારો પણ કરી નાખતાં હતાં. આ વિહાન હાઈ ફંક્શન ઓટિઝમ અને ADHD (અતિ ચંચળતા)ને કારણે મેન્ટલ રિટર્નેશનથી પીડાતો હતો અને જેની સારવાર અંગે હજી આધુનિક વિજ્ઞાન પા-પા પાલી ભરી રહ્યું છે. બાળકની થેરાપી ઘણાં વર્ષો સુધી ડૉક્ટરોના કહેવા પ્રમાણે કરાવ્યા છતાં વિજ્ઞાનના વ્યવહારમાં કોઈ સુધારો આવતો નહોતો અને ક્યાંક બીજા દર્દીના રેફરન્સથી તેઓ સુરતમાં ‘સંવેદના હોમિયોપેથી’ના નામે સેન્ટર ધરાવતા ડૉ. કૃણાલ કોસાડા પાસે એક છેલ્લા ઉપાય તરીકે આવ્યાં. આ બે વર્ષની સારવારમાં માતા-પિતાનાં જીવનમાં આમૂલ પરિવર્તન આવ્યું. વિજ્ઞાનનો વ્યવહાર ઘરમાં સંપૂર્ણ સામાન્ય થયો, એની ઊંઘ સાઈકલ બરાબર સેટ થઈ અને તેનાં મા-બાપ શાંતિથી ઊંઘતાં થયાં. તેની સમજમાં સુધારો આવ્યો, આક્રંદ અને ચીડિયા સ્વભાવમાં શાંતિ આવી. વિજ્ઞાનનાં માતા-પિતા જે જીવનથી કંટાળીને જીવન ટૂંકાવવા સુધીનું વિચારતાં હતાં તેમનાં જીવનમાં નાની બાળકી સમાન નવપલ્લવિત કૂંપળ ફૂટી. જે અબોલ બાળકને ઓટિઝમ નામની અતિ જટિલ બીમારી દ્વારા નિદાન કરવામાં આવ્યું હતું અને ઉપચારના અભાવે આખું કુટુંબ સારવારવિહીન રહ્યું હતું ત્યાં ડૉ. કૃણાલ કોસાડાની સંશોધન આધારિત હોમિયોપેથી સારવાર પદ્ધતિથી વિજ્ઞાન નામના અઘરા કોયડાનો જવાબ મેળવી શકાયો.