அசைந்தாடும் தென்றல்..

சிலுசிலுவென வரவேற்ற மொட்டைமாடியின் தென்றலில் தன் பதற்றம் சற்று மட்டுப்பட மலர்ந்த புன்னகையோடு முன்னேறிச் சென்றாள் இளந்தென்றல். தூரமாய் தெரிந்த மதுரை மீனாட்சியின் நான்கு கோபுர தரிசனம் கிட்டியதும் கைகூப்பி கண்களில் ஒற்றிக் கொண்டாள். இப்போது அவளது பதற்றம் சுத்தமாய் விலகிப் போயிருந்தது.

- -சொ.கலைவாணி சொக்கலிங்கம்

இது அவளுக்கு மிகப்பிடித்தமான இடம். தினமும் காலை மாலை நேரத்தை செலவிடும் அருமையான இடம். அம்மா ஆசையாய் அழகாய் வளர்த்து வரும் பூந்தொட்டிகள். இதமான காற்று... கோபுர தரிசனம்... உயரமும் பிரம்மாண்டமுமாய் வளர்ந்து நிற்கும் கட்டிடங்கள்... மேம்பாலத்தில் ஊர்வலமாய் செல்லும் போக்குவரத்து என மணிக்கணக்காய் நின்று ரசிக்க ஏராளமான விஷயங்கள் இங்கு உண்டு.

“இந்தியா ரொம்ப முன்னேறிடுச்சு போலிருக்கு” சற்று இடக்காய் கேட்ட குரலில் கவனம் கலைந்து மெல்ல திரும்பினாள். அப்பா பார்த்து அழைத்து வந்திருந்த மாப்பிள்ளை கழுத்தை இறுக்கியிருந்த டையை தளர்த்தியவாறே நின்றிருக்க, நிதானமாய் அவன்புறம் திரும்பினாள் இளந்தென்றல்.

“அதில் என்ன சந்தேகம் ? கல்வி... பொருளாதாரம்... ஸ்போர்ட்ஸ்... ஆர்மின்னு எல்லாத்துறைகள்லயும் நாம முன்னேறிட்டுத்தான் இருக்கோம். உலக நாடுகளே திரும்பிப் பார்க்கிற அளவுக்கு!”

“ஹலோ ஹலோ நாம அவ்வளவு தூரத்துக்கு போக வேண்டாம். நான் ஜஸ்ட் இந்த பெண் பார்க்கும் படலத்தைப் பத்தி சொன்னேன்” வாயில் மென்று கொண்டிருந்த சூயிங்கத்தோடு நுனிநாக்கு ஆங்கிலத்திலயே அவன் உரையாட, இலகுவாகவே கேட்டாள் இளந்தென்றல்.

“இதுல... என்ன முன்னேற்றம்!”

“அம்மா... பாட்டி காலத்தில் எல்லாம் மாப்பிள்ளையை நிமிர்ந்து கூட பார்க்க மாட்டாங்களாம். இப்பப் பாருங்க... பொண்ணும் மாப்பிள்ளையும் தனியாய் பேசிக்கங்கன்னு தனியே விடுற அளவுக்கு முன்னேறியிருக்காங்களே... அதைச் சொன்னேன்”

“ஓ!”

“என்னைக்கேட்டால் இதெல்லாம் வேஸ்ட்ன்னு தான் சொல்லுவேன். ஜஸ்ட் பைவ் மினிட்ஸ் பேசுறதால என்ன யூஸ் ? டைம்தான் வேஸ்ட். ரொம்ப ஹாட்டான பிளேஸ்... கீழே போலாமா?” சட்டைக் காலரை தளர்த்திக் கொண்டே அவன் கேட்க, இளந்தென்றலின் முகம் வாடியது. என்ன இது ? பெண் பார்க்கும் படலம். உறவினர் கூட்டம் கேலி கிண்டல் என்று காலையில் இருந்து அல்லோகலப்படுகிறது. “பதினொரு மணிக்கு மேலேதான் நல்ல நேரம். பொண்ணு எவ்வளவு நேரம்தான் தலையைக் குனிந்து கொண்டே உட்கார்ந்திருக்கும். கொஞ்சநேரம் மொட்டைமாடியில நின்னு காத்து வாங்கிட்டு பேசிட்டு வரட்டும்” என்று தன் தமையனும் அவனது நண்பர்களும் கூறியதும் எத்தனை உற்சாகமாய் புறப்பட்டாள்.

ஞாயிற்றுக்கிழமை பெண் பார்க்க வருகிறார்கள் என்றதுமே அண்ணனிடம் சொல்லி விட்டாள் இளந்தென்றல். தன் மேற்படிப்பை முடித்த பிறகே திருமணம் என்று!