இசைக்காகவே ஊத்துக்காடு

அந்த இளைஞருக்கு சங்கீதத்தின் மீது அளவு கடந்த ஆர்வம். ஒரு சமயம்... அவர் போய்க்கொண் டிருந்தபோது, மனதை மயக்கும் குரல் ஒன்று கேட்டது.

- 

“ஹா! யாரோ பாடுகிறார்கள். என்ன காம்பீர்யம்! எடுப்பு, தொடுப்பு, விடுப்பு என எல்லாமே அற்புதமாக இருக்கின்றன. இப்படிப்பட்ட இசையை இதுவரையில் கேட்டதில்லை.

யார் பாடுகிறார்கள்? ம்…!” என்று எண்ணியபடியே குரல் வந்த திசை நோக்கி நடந்தார். அங்கு பார்த்தால், இதயத்தை வருடும் அப்பாடல், இடுகாட்டில் இருந்து வந்து கொண்டிருந்தது. இளைஞர் விடவில்லை. உள்ளே எட்டிப் பார்த்தார். இடுகாட்டின் உள்ளே, அக்னி யோகத்தில் அமர்ந்த படி, கிருஷ்ணயோகி என்பவர் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.

தூரத்தில் இருந்தபோது செவிகளில் விழுந்து வரவழைத்த பாடல், இப்போது அருகில்வந்து கேட்டதும், அப்படியே கட் டிப்போட்டது. தன்னை மறந்து, கண்களை மூடி இசை அமுதத்தை முழுமையாக அனுப வித்துக் கொண்டிருந்த வேளையில், மின் தடங்கல் ஏற்பட்டு குளிர்சாதனம் (ஏ.சி.) வேலை நிறுத்தம் செய்வதைப் போல, திடீ ரென்று பாடல் நின்றது. ஒரு சில விநாடிகள் கழித்து, தன் நிலைக்கு வந்த இளைஞர்,

“திடீர்னு பாட்டு ஏன் நின்னு போயிடுத்து?” என எண்ணியபடியே கண்களைத் திறந்து, இடுகாட்டின் உள்ளே எட்டிப் பார்த்தார். பாட்டு மட்டும் நின்றுபோக வில்லை, பாடிக் கொண்டிருந்த கிருஷ்ணயோகியை யும் காணவில்லை. திடுக் கிட்ட இளைஞர் திரும்பிப் பார்த்தார். இடுகாட்டின் வெளியே, கிருஷ்ணயோகி நடந்து போய்க் கொண்டிருந்தார்.

கிருஷ்ணயோகியின் நடை அவர் பாட் டைப் போலவே ஒரே சீராக இருந்தாலும், சற்று வேகமாகவே இருந்தது. ஓடினார் இளைஞர்; குப்பைகளும் புழுதியும் படிந் திருந்த அந்த நடைபாதையில் அப்படியே, கிருஷ்ணயோகியின் திருவடிகளில் விழுந்து எழுந்து, கைகளைக் கூப்பி,