అహం అనర్థదాయకం

అహం అనర్థదాయకం

- యామిజాల జగదీశ్

నేను తప్ప ఇంకెవరూ ఈ కార్యాన్ని చేయలేరు అని చెపూ రోజుల్ని గడిపేసే వారుంటూనే ఉంటారు.

గర్వం అనేది ఎలాగో మన తలలోకి వెళ్లి అక్కడి నుంచి అనవసరపు మాటలను పలికిస్తూ ఉంటుంది.

ఒకసారి అది తలకెక్కిందో దాన్ని కిందకు దించడం అంత సులభం కాదు.ఆంజనేయుడినీ ఈ గర్వం విడిచిపెట్టలేదు.

ఆనంద రామాయణం ఈ విషయం చెస్తోంది.

ఆంజనేయుడు సీతాన్వేషణకు బయలుదేరాడు కదా. అశోక వనంలో సీతాదేవిని చూసి తిరిగొస్తున్నాడు. ఆ సమయంలో ఆయనలోకి గర్వం ప్రవేశించింది. తాను చేసిన కార్యాలన్నింటిని వరుసగా తలచుకుంటూ వచ్చాడు.

అబ్బబ్బా.. ఎలాంటి కార్యాలను నేను చేశాను కదా. సముద్రాన్ని దాటాను.సీతాదేవి ఆచూకీని కనిపెట్టాను.రావణుడితో మాట్లాడాను, లంకలో నిప్పంటించాను. అక్కడి రాక్షసులందరినీ గడగడలాడించాను.

ఇలా తన గురించి గొప్పగా అనుకున్నాడు ఆంజనేయుడు. వెంటనే ఆయనలో గర్వం మొలకెత్తింది. అది క్రమంగా పెరుగుతూ వచ్చింది. దీనిని భగవంతుడు గ్రహించాడు.ఆంజనేయుడికి ఓ పాఠం చెప్పాలనుకున్నాడు.

కానీ ఆంజనేయుడు ఎంతో గర్వంగా గొప్పగా నవ్వుకుంటూ బలమైన గర్జనతో వస్తున్నాడు.

మార్గమధ్యంలో ఉన్నట్టుండి ఆయనకు దాహం వేసింది. వెంటనే దాహం తీర్చుకోవాలనిపించింది. ఏం చేయాలా? అని ఆలోచించాడు.

ఆంజనేయుడు అలా అనుకుంటున్న ప్రదేశం మహేంద్ర పర్వతం. చుట్టూ చూశాడు.

దరిదాపుల్లో నీరున్న ప్రదేశం కనిపించలేదు. కాస్తంత దూరంలో ఓ మునీశ్వరుడు కూర్చుని ఉండటం చూశాడు. ఆయన ఎంతో ప్రశాంతంగా కూర్చుని ఉన్నాడు.