பொருளாதாரத்தை இனப் பகை மேவுதல்

பொருளாதார நெருக்கடியின் பின்னரான இலங்கை 09: உலர்வலயக் குடியேற்றங்கள்

- தெ.ஞாலசீர்த்தி மீநிலங்கோ

சுதந்திரத்துக்குப் பிந்தைய டி.எஸ்.சேனநாயக்க அரசாங்கத்தால் விவசாயத்தின் பங்கு தெளிவாக உணரப்பட்டது. 'விவசாய உற்பத்தியை அதிகரிக்க வேண்டும், குறிப்பாக வீட்டில் உற்பத்தி செய்யப்படும் உணவுப் பொருட்களுக்கு மிக முக்கியமான இடம் வழங்கப்படும்' என்று அரசாங்கம் அறிவித்தது. ஆனால் இந்த நல்ல நோக்கங்களை அரசியல் நலன்கள் மேவின. 1948க்குப் பிறகு உள்நாட்டு விவசாயம் தொடர்பான யு.என்.பியின் உண்மையான போக்கானது அதன் எதிர்கால தேர்தல் வெற்றிகளை உறுதிப்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தது.

விவசாய உற்பத்தியை அதிகரிக்க முதன்மையாகத் தேவையானது, மேம்பட்ட விவசாய நுட்பங்கள், சிறந்த விதை நெல் வகைகள், அதிக உரமிடுதல், நடவு செய்தல் மற்றும் விவசாயிகள் மற்றும் அவர்களின் வயல்களின் சிறந்த அமைப்பு ஆகியவற்றின் மூலம் ஏற்கனவே உள்ள நிலத்தில் வினைத்திறனாகப் பயிரிடுதலாகும். நிலச் சீர்திருத்தம், நிலம் கையகப்படுத்தப்படுவதை நிறுத்துதல் மற்றும் நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு நிலத்தை மறுபகிர்வு செய்வது ஆகியவையும் தேவைப்பட்டன. குத்தகை விவசாயிகளுக்குப் பாதுகாப்பு அளித்து, வாடகைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதன் மூலம் நில உரிமை முறை சீர்திருத்தம் செய்யப்பட்டது. கூடுதலாக, நவீன விவசாய முறைகளுக்கு உதாரணமாக, அரசுக்குச் சொந்தமான பண்ணைகளில் பெரிய அளவிலான விவசாயம் அவசியமானது. ஆனால், ஐக்கிய தேசியக் கட்சி அரசாங்கம் தற்போதுள்ள நில உடைமை முறைகள் மற்றும் நிலப்பிரபுக்களின் பாரம்பரிய சிறப்புரிமைகள் மற்றும் அதிகாரங்களில் தலையிட விரும்பவில்லை. மாறாக நாட்டிற்கு பெரும் செலவில் விவசாயிகளிற்கு கொலனித்துவ குடியேற்றங்களைத் திறந்தது. எட்டு ஏக்கர் மற்றும் ஒரு மாடு வைத்திருக்கும் விவசாயிகளின் வகுப்பை உருவாக்குவதே அவர்களின் அறிவிக்கப்பட்ட நோக்கமாக இருந்தது.1947 தேர்தலில் மார்க்சிய அரசியல் கட்சிகள் மகத்தான வெற்றிகளைப் பெற்று, நகர்ப்புறத் தொழிலாளர்கள் மத்தியில் தங்களை நிலைநிறுத்திக் கொண்டதால்,