பஞ்சிய மெல்லடி!

பெண்களுக்குச் குறுகிய நெற்றியும், நுண்ணிய இடையும், சிறிய பாதங்களும் அழகு சேர்ப்பன.

- முனைவர் தெ. ஞானசுந்தரம்

பெண்களுக்குச் குறுகிய நெற்றியும், நுண்ணிய இடையும், சிறிய பாதங்களும் அழகு சேர்ப்பன. திருமங்கையாழ்வார் பெரிய திருமொழியில் காழிச் சீராம விண்ணகரத்துப் பெருமானிடத்து அடியார்களை ஆற்றுப்படுத்தும் பாசுரத்தில் நப்பின்னையின் பாதங்களின் அழகை, பஞ்சியமெல் லடிப்பின்னை (3:4:4) என்று பாடிப் போற்றியுள்ளார். அந்நூலில், வயலாளிப் பெருமானோடு தன் மகளும் உடன் போய் விட்டாளோ என்று ஐயுறும் தாய், தன் மகளை, 'பஞ்சிய மெல்லடியெம் பணைத்தோளி (3:7:3) என்று பரிவோடு குறிக்கிறாள். அசோதை இடைப்பிள்ளைகளை, 'பஞ்சிய மெல்லடிப் பிள்ளைகள்' (10:7:10) என்கிறாள். இம்மூன்று இடங்களிலும் முறையே 'செம்பஞ்சு போலே மிருதுவான திருவடிகளையுடைய நப்பின்னைப் பிராட்டிக்காக' என்றும், 'இது படுக்கையில் இருக்கிலும் பயப்பட வேண்டும் படி மிருதுவான காலையுடையவள்' என்றும், 'பஞ்சு போல மிருதுவான அடியையுடையராய் இருக்கிற பிள்ளைகள்' என்றும் உரையிட்டுள்ளார் பெரியவாச்சான்பிள்ளை. பதிப்பாசிரியர்கள் இவ்விடங்களில் காணப்படும் 'பஞ்சிய' என்பதை ஒரு சொல்லாகக் கொண்டுள்ளார்கள். பாடல்களைச் சொற்களாகப் பிரித்துப் பதிப்பித்துள்ள மர்ரே பதிப்பு முதலியவற்றிலும் பஞ்சிய மெல் அடி என்றே காணப்படுகிறது. 'பஞ்சிய' என்னும் சொல் வழக்கு வேறு இலக்கியங்களில் எங்கும் காணப்படவில்லை. பெரும்பாலான வினைச்சொற்கள் வினையடியிலிருந்தே உருவாகின்றன. ஆனால், பெயர்ச்சொல்லில் இருந்து வினைச்சொற்கள் உருவாதலும் உண்டு. கடைக்கண், சித்திரம் என்னும் பெயர்களின் அடியாகக் கடைக்கணித்தான், சித்திரித்தான் என்னும் வினைச்சொற்கள் தோன்றியுள்ளன. அதுபோலப் பஞ்சு என்னும் பெயர்ச்சொல்லில் இருந்து பஞ்சிய என்னும் சொல்