પવન ઘાસનાં દરેક તણખલાં સાથે ઇનબોક્સમાં વાતો કરે છે

સુખની વેળાએ ઘાસનાં અમથા તણખલાં જેમ હિલ્લોળા લઈએ અને એ સુખ છતાંય એવા ને એવા તરણાં જ રહીએ ને તાડ કે ઝાડ ન થઈ જઈએ તો ગીરના પવનને આત્મસાત કર્યો કહેવાય...

- દિલીપ ભટ્ટ

આપણો આ ગીરનો પવન નૃત્યકાર છે. એનો લય અને છટાઓ નજરે તો જોઈ શકાતી નથી. ઘાસનાં મેદાનો પર પવનનો પડછાયો પડે છે. તરણાંઓનું સમૂહનૃત્ય જોવા જેવું છે. તરણાંઓ ઝૂલણા છંદમાં ગીતો ગાઈ રહ્યા છે. ગીરના જંગલમાં અને ગીરકાંઠાની સીમમાં અત્યારે ચોતરફ હરિયાળી દેખાય છે. આ વરસે વરસાદ ઘણોક આગોતરો છે. ધરતીએ તો પ્રથમ મિલનનો રોમાંચ વ્યક્ત કરી દીધો છે. ધરતી કોઈ જંગલ કાંઠે વસતા આદિ પરિવારની અબુધ કન્યા જેવી છે. અત્યારે જાણે કે ધરતીનો એક પગ શૈશવમાં અને એક પગ યૌવનમાં છે. આ એની વયસંક્રાંતિ છે. પૂર્ણતા સદા સંભાવનાનું સૌંદર્ય હણે છે. જ્યાં સંભાવના છે એમાં આપણી કલ્પનાનું સૌંદર્ય ઉમેરાય છે. એટલે જ સૂર્ય આપણી માથે છે, પણ ચંદ્ર હૃદય પર બિરાજે છે. અસ્તિત્વનો આધાર ભલે સૂર્ય હોય, અંતઃકરણનો ઉજાસ તો વિભાકર જ છે. ચંદ્રએ જ વિભાવરીને સાંવરી બનાવી છે.

રાત્રિના આછા અંધકારમાં ડુંગરમાળાઓમાં રખડવા મળે તો પવનનું વિરાટ સામુદ્રિક રૂપ અનુભવવા મળે. ગીરના ડુંગરાઓની દુનિયા સાવ અલગ છે. એ ડુંગરે ચડીને ગીરને માણવાની મઝા ઔર છે. ડુંગરા કે ટેકરી પરથી ગીરના જંગલના અધમધરાતે દર્શન કરવા એ તો લેવા જેવો લહાવો છે. એમાંય ચડતી કળાનો ચંદ્ર હોય ત્યારે આછા ઉજાસમાં અરધા અંધકાર ને અરધા ઉજાસમાં અંઘોળ કરતી વનરાજિ નિહાળવા જેવી હોય છે.