தமிழ் சினிமாவில் பைத்தியங்கள்

அண்மையில் சென்னையில் ‘திரள் மக்கள் மனநல இணையம்’ என்ற அமைப்பு மனநலம் தொடர்பாக ஒரு கருத்தரங்கை ஏற்பாடு செய்திருந்தது.

- டி.ரஞ்சித்

அதை ஒருங்கிணைத்தவர் சென்னை கீழ்பாக்கம் மனநல மருத்துவமனையின் உளவியல் மருத்துவர் அரவிந்தன் சிவக்குமார்.

கருத்தரங்கில் பலர் மனநலம் தொடர்பான கட்டுரைகளை வாசிக்க ‘திரைப்படமும் மனநலமும்’ என்ற தலைப்பிலும் ஒரு கட்டுரை வாசிக்கப்பட்டது.

அதை வாசித்தவர் தேனி அரசு மருத்துவக் கல்லூரியின் மனநலத் துறையின் கிளினிக்கல் சைக்கியாட்ரிஸ்டான சஃபி. உளவியல் தொடர்பான பல கட்டுரைகளை எழுதிவரும் அவரிடம் தமிழ்ப் திரைபடமும் மனநலமும் குறித்துப் பேசினோம்.

‘‘தமிழின் முதல் பேசும் படமான 1931ல் வெளிவந்த ‘காளிதாஸ்’ முதற்கொண்டே பைத்திய சித்தரிப்பு ஆரம்பிக்கிறது. இதுவரைக்கும் சுமார் 300 படங்களாவது பைத்தியங்களைப் பற்றிப் பேசுகிறது. அதில் 50 படங்களையாவது பார்த்து சில பொதுவான போக்குகளைப் பேசுவது என்பதுதான் என் ஆவலாக இருந்தது...’’ என்று சொல்லும் அவரிடம் தமிழ் சினிமா எப்படி பைத்தியங்களை அணுகுகிறது என்று கேட்டோம்.

‘‘தமிழ் சினிமா திரைப்பட ரசிகர்களை பைத்தியமாக்குவதற்காகவோ அல்லது மன நோயாளிகளை சரியான முறையில் புரிந்து கொள்வதற்காகவோ எடுக்கப்பட்டவை அல்ல. திரைப்படக் கதையை நகர்த்துவதற்காக செயற்கையாக, மேம்போக்காக உருவாக்கப்பட்ட பாத்திரங்கள்தான் அவை.

மனநலம் அல்லது உளவியல் என்பது அறிவியல் ரீதியாக எத்தனையோ படிகளைக் கடந்துவிட்டது. ஆனால், அந்த அளவுகோலை எல்லாம் வைத்துக்கொண்டு தமிழ் சினிமாவை அணுகினால் ஒருவருக்கு ஏமாற்றம்தான் மிஞ்சும்.

ஆனால், மனநோயை அணுகுவதற்கான ஒரு கச்சாப் பொருளை அல்லது ஒரு திறப்பை கட்டாயம் தமிழ் சினிமாவின் பைத்தியக்கார பாத்திரங்கள் ஏராளமாக வழங்குகின்றன.

இந்தக் கச்சாப் பொருளை வைத்துக்கொண்டு விமர்சன ரீதியாக தமிழ் திரைப்படங்களை அணுகினால் தமிழ் திரைப்படங்கள் இன்னும் திறம்பட இந்தப் பிரச்னையை அணுகும்...’’ என்று சொல்லும் சஃபி, தமிழ் சினிமா சித்தரிக்கும் பைத்தியங்களை பலவகைப்படுத்தலாம் என்கிறார்.