ஏன் இப்படியே படம் எடுக்கறீங்க?

எல்லாம் மாறிடுச்சு, படம் எடுத்துக்கிட்டே "எல்லாம் மாறிடுச்சு, மாரி செல்வராஜ் என்கிற மனுஷன் யார்?" இப்படியான கேள்விகளுக்கு பதில் தான் இந்த 'வாழை'...

- ஷாலினி நியூட்டன்

மலை உச்சியில் பூத்த என் பிச்சிப் பூவை எங்கே கொத்துக்கொத்தாக காய்ச்ச? என் வெள்ளரிப்பிஞ்ச எங்கு கொல்லையில காய்ச்ச? என் பட்டுச் சேலையை பார்த்தா என் பச்ச மரம் வேவும் பச்சைக்கிளி எல்லாம் நோவும்...

இப்படி தனது பாடல் வரிகளாலேயே, தான் கடந்து வந்த பாதையையும் அதன் கடினத்தையும் எழுதியிருக்கிறார் இயக்குநர் மாரி செல்வராஜ். எங்கும் டிரெண்டாகிக் கொண்டிருக்கிறது 'வாழை' படத்தின் 'பாதவத்தி...' பாடல். படத்தின் ரிலீஸ் மும்முரத்திற்கு இடையே பேசினார்.

அதே கேள்விதான்... என்னதான் பிரச்னை? கமர்ஷியல் கதைகளுக்குள் செல்லும் நோக்கம் இல்லையா?

இந்தக் கேள்வியை ஓர் இயக்குநருக்கான கேள்வியாக எடுக்கலாம். ஆனால், இதைவிட இன்னொரு கேள்வி இருக்கு. 'எல்லாம் மாறிடுச்சு, ஏன் திரும்ப திரும்ப இதையே படமாக சித்தரிச்சுக்கிட்டே இருக்கீங்க?' இந்த கேள்விதான் நடக்கற மாற்றங்களை ஏத்துக்க முடியாமல் கேட்கற கேள்வியா நான் பார்க்கிறேன்.

முன்பெல்லாம் இந்தக் கேள்வி வேற மாதிரி இருக்கும். 'ஓஹோ! வீட்டுப் படி ஏற ஆரம்பிச்சுட்டியா, என்னுடைய நடுவீடு வரைக்கும் வருவியா, எனக்கு சரி சமமா உட்காருவியா...' இப்படி இருந்த கேள்வி இப்போ மருவி 'எல்லாம் மாறிடுச்சே...' அப்போ தின்முன் நடக்கிற மாற்றங்களை ஏத்துக்க முடியாமல் கோபமாக கேட்கிற கேள்வியா நான் பார்க்கிறேன்.

'ஏன் மாரி செல்வராஜ் இப்படிச் படம் எடுக்கிறான்?' என்கிற கேள்விக்கான பதில்தான் திரும்ப திரும்ப நான் கொடுக்கிற படங்கள். என்னை நான் யார்... நான் எப்படிப்பட்ட வாழ்க்கை வாழ்ந்து வந்தேன்... இன்னும் இந்தப் பிரச்னை இருக்கத் தான் செய்யுது.

நாம் மெட்ரோ சிட்டில் உட்கார்ந்து, நடக்கிற பிரச்னைகளைப் பற்றி பேச மறுக்கிறோம். அதுதான் என் கதைகள்.

'வாழை'..?

என்னுடைய சின்ன வயதில் ஒரு பகுதிதான் 'வாழை'. இந்த நிமிஷம் வரைக்கும் என்னால் கடந்து வரவே இயலாத கதை. இதைத்தான் என்னுடைய முதல் படமாக நான் எடுக்கணும் அப்போ என்னுடைய நெனச்சேன்.