આવવા દે

”આવવા દે” ફિલ્મ એટલે ભાવનાઓ, સંગીત અને અધૂરી અક્ષરનો મેળ

- 

ગુજરાતી ફ઼લ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીઝમાં યુવાનીની લાગણીઓને સ્પર્શતી પ્રેમકથાઓ વારંવાર જોવા મળે છે, પરંતુ “ આવવા દે” એ એ જ પરિચિત વિષયને થોડા નવા ઢબે રજૂ કરવાનો પ્રયાણ કરે છે. કિલ્મની મધ્યમાં એન.આર.આઇ. યુવક જયમીન, જે વિદેશમાં સંગીત શિક્ષક તરીકે કાર્યરત છે અને થોડા દિવસ માટે પોતાના વતનમાં પરત કરે છે. સંગીતપ્રેમી, સંસ્કારી જયમીનનું જીવન અચાનક વળાંક લે છે, જ્યારે તેની મુલાકાત થાય છે જાહ્નવી સાથે. બંનેની અણધારી મીટિંગથી શરૂ થતી આ સફર શું નસીબના નવા રસ્તા ખોલે છે કે દિલની ગૂંચવણ વધુ વધારે છે..? તે જાણવા ફ઼િલ્મ તમને બેઠા રાખે છે.

ફિલ્મના મુખ્ય કલાકાણે પરીક્ષિત તમાલીયા, કુમ્પલ પટેલ, સોનાલી દેસાઇ, હેમંત ખેર, કમલ જોશી અને અર્ચન ત્રિવેદી પોતાના પાત્રો પ્રમાણે સચોટ દેખાય છે. ખાસ કરીને પરીક્ષિત અને કુમ્પલની ઑન-સ્ક્રીન કેમિસ્ટ્રી નેચરલ લાગે છે, પરંતુ તેમની આસપાસ રચાયેલું ડ્રામા ઘણી વખત ઊંડાણ પકડવામાં નિષ્ફળ જાય છે.

ટ્રેલર રિલીઝ વખતે ફિલ્મ પ્રત્યે સારી એવી ઉત્સુકતા દેખાઇ હતી. પ્રથમ અડધો ભાગ પણ પ્રોમિસિંગ લાગે છે. તાજગી, સારી રિધમ અને મીઠી પળો સાથે ફિલ્મ આગળ વધે છે. પરંતુ મધ્ય ભાગમાં જ મુખ્ય શ્રમસ્યા દેખાઇ આવે છે. વાર્તા ગતિ ગુમાવે છે, દ્રશ્યો ખેંચાયેલા લાગે છે અને ભાવનાત્મક કડીઓમાં વજન ઓછું અનુભવાય છે. આ કારણે ફિલ્મ જોર ઘટાડે છે અને ઘણા દર્શકોને ડ્રોપ-કનેક્શન અનુભવાય છે.