பணம் இல்லாதது வறுமையா?

உலக வங்கியின் வகைப்படுத்தலின்படி, இலங்கை வறிய நாடுகளில் இருந்து நடுத்தர வருமானம் பெறும் நாடுகளின் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டாலும், இன்றும் 25% - 30% சதவீதமான மக்கள் வறுமையால் பாதிக்கப்பட்டவர்களாக உள்ளனர்.

- டிலக்சனா விஜயகுமார், முதலாம் வருட மாணவி, யாழ். பல்கலைக்கழகம்.

இலங்கையில் வறுமை குறைவான மாவட்டமாக கொழும்பும் அதிக வறுமையான மாவட்டமாக மன்னாரும் அடையாளப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. உலகளாவிய ரீதியில் வறுமை கூடிய நாடாக புருண்டி (Burundi) (74.6%- 75.8%). வறுமை குறைந்த நாடாக லக்ஸம்பேர்க் (Luxembourg) (0.5%-01%) அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது. அத்துடன், ஆசியாவின் ஏழ்மையான நாடாக ஆப்கானிஸ்தான் அடையாளம் காணப்பட்டுள்ளது.

ஒரு நாடு அல்லது தனி ஒருவர் உண்மையில் வறுமையில் தான் இருக்கின்றாரா? என்பதை நாம் எதை வைத்துத் தீர்மானிக்கின்றோம் பணத்தைக் கொண்டா? அல்லது காணப்படும் வளங்களைப் பொறுத்ததா? வளங்கள் அதிகம் காணப்பட்டாலும் அங்குள்ள மக்கள் வறுமையில் வாடும் தேசங்களும் உண்டு. சொத்துக்கள் இருந்தும் வறுமையில் வாடும் மனிதர்களும் இருக்கின்றார்கள். உண்மையில் எமது தேசம் வளங்களினை சரியாகப் பயன்படுத்துகின்றதா? ஆப்பிரிக்காவினை போல அல்லது இந்தியாவினை போல நம் நாட்டில் நீர் பற்றாக்குறை உண்டா என்று கேட்டால் நிச்சயம் அதற்கு பதில் இல்லை என்பதுதான் நீர் வளம், வளமான நிலம் என்பவற்றினை கொண்ட அழகான தேசம் இவற்றினை சிறந்த வகையில் கையாண்டால் நாட்டின் வறுமை நீங்காமல் விட்டு விடுமா?

காலம் காலமாக மேலைத்தேய நாடுகளுக்குத் தெங்கு, இறப்பர், தேயிலை; என்பவற்றை ஏற்றுமதியும் செய்கின்றோம். என்றாலும், இன்றும் வறுமையில் வாடி பட்டினியை போக்க பிச்சை எடுப்பவர்களை நமது தேசத்தின் முக்கிய மாவட்டத்தில் காணலாம். புகையிரத நிலையங்களில் பேருந்து நிலையங்களில் ஆலயங்களில். ஆதிகாலம் தொட்டு முன்னோர்கள் முதன்முதலில் கண்டறிந்த ஜீவனோபாயங்களுள் முதன்மையானது விவசாயம். இன்றைக்கு மேல் மாகாணத்தைத் தவிர ஏனைய மாகாணங்களின் மக்களின் பிரதான ஜீவனோபாயமாக காணப்படுவதும் விவசாயம் தான். மிக மோசமான தொழிலாக இன்று விவசாயத்தினை கருத வைத்துவிட்டது இன்றைய நவீன உலகம். தலைமுறைகள் கடந்து நம் எதிர்கால சந்ததியையும் நம் தாய் தேசம் வளர்க்க வேண்டும். தொழில்நுட்பத்தின் உச்சம் இன்று facebook, what's up, Instagram என்று மூழ்கியும் உண்மையான வயல் தரிசாக தொலைபேசி Online விளையாட்டுக்களில் பயிர் செய்து விளையாடும் நிலையையும் நாம் கண்டுவிட்டோம். இப்படியே போனால் எதிர்கால பிள்ளைகள் உணவினையும் தொலைபேசியில் பார்த்து விட்டு வயிற்றினை பட்டினியில் கழிக்கும் காலம் வெகு தொலைவில் இல்லை.