தூய்மை...வாழ்க்கை...துயரம்!

தமிழகத்தின் புவியியல், பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கு ஏற்ப, தூய்மைப் பணியாளர்கள், கிராமப்புற குடிநீர் தொழிலாளர்களின் வாழ்க்கையை பல கோணங்களில் ஆராய்ந்து, அவற்றை முறைசெய்து, அத்தகையோரின் வாழ்க்கையை சமுதாய சராசரி சமநிலைக்குக் கொண்டுவர வேண்டும்.

- 

ஊர்தோறும் மலைமலையாகக் குப்பைகளை குவித்து வைத்திருப்பது உலகமயத்தின் மாபெரும் சாதனையாகும். தங்கள் கொள்ளை லாபத்துக்காக மக்களுக்கு ஆசையைக் காட்டி பொருளை வாங்க வைத்து, மிக விரைவில் அதை குப்பைக்குக் கொண்டு செல்ல வைத்து விடுகிறது உலகமயத்தின் நுகர்வுக் கலாசாரம். ஓரிரு நாட்கள் தூய்மைத் தொழிலாளர்களின் செயல்பாடுகள் நின்றுவிட்டால் போதும், நகரங்களும் கிராமங்களும் குப்பைகளில் மூழ்கிவிடும்!

குப்பைகளை அகற்றி அனைவருக்கும் தூய்மையைத் தருவது யார்?, அபாயம் நிறைந்த கழிவுத் தொட்டிகளில் முதலில் கையை விட்டும் பின் காலை வைத்து ஆழம் பார்த்தும், கடைசியில் தலையை மூழ்க வைத்தும் அடைப்புகளை அகற்றுவது யார்?, இதில் உயிர் இழந்தவர்களை எத்தனை காலத்துக்கு நினைவில் வைத்துக் கொள்ளப் போகிறது நன்றி மறந்த இந்த உலகம்?

ஒன்றுமட்டும் நம் கண்களுக்குத் தெரிவதில்லை; குப்பை மேடுகளுக்குள்ளிருந்து, கைகளை உயர்த்திக் காட்டி இன்னும் நான் உயிரோடுதான் இருக்கிறேன் என்று அந்த மனிதர்கள் தங்களுக்குள் சொல்லிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இவர்களைப் பார்த்து யார்தான் கவலை கொள்ளப் போகிறார்கள்? இந்த மனிதக் கூட்டத்தின் நீதி, மனிதர்கள் வகுத்து வைத்திருக்கிற சமூகநீதிகளிலேயே முதன்மையானது என்பதை எப்போதுதான் நாம் உணரப் போகிறோம்?

சுதந்திரத்துக்கு முந்தைய காலத்திலேயே இவர்களுக்கான பணியை கம்யூனிஸ்ட் தலைவர்கள் தொடங்கி விட்டார்கள்; இந்தியா முழுவதும் இருந்து வெளிப்பட்ட அர்ப்பணிப்புப் பணி அது. தலைமறைவுக் காலங்களில் கம்யூனிஸ்டுகளுக்குப் பாதுகாப்பைத் தந்தவை, அன்றைய ஊரின் ஒதுக்குப் புறத்திலிருந்த தூய்மைத் தொழிலாளர்களின் எளிய குடியிருப்புகள்தான்.